Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata
Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata przypada w ostatnią Niedzielę okresu zwykłego. To święto patronalne w Zgromadzeniu Sióstr Rodziny Betańskiej. Dziś Piłat pyta Jezusa o Jego tożsamość. To temat wciąż powracający. Jezus mówi, że Jego Królestwo nie jest z tego świata i twierdzi, że jest królem. Z dzisiejszej Ewangelii dowiemy się o jakim panowaniu mówi Chrystus.
Święty Bóg, Mesjasz Prawdziwy, Jedyny Ojca Syn umiłowany
Jan Ewangelista w opowiadaniu o męce Chrystusa, nazywa Jezusa “królem”. Wielu Żydów obwołało tym określeniem Nauczyciela, widząc w Nim zapowiadanego Mesjasza. Jezus natomiast ukazuje inne oblicze swojego królowania, nie takiego jakie wyobrażali sobie Izraelici.
Cesarz stał na czele Imperium Rzymskiego. Każdy, kto ogłaszał się królem, stanowił potencjalne zagrożenie dla ówczesnej władzy. Piłat jako namiestnik Judei, pewnie skupiał się na temacie żydowskiego mesjanizmu Jezusa. Żydzi wierzyli, że pomazaniec Boży to będzie ktoś nadludzki, kto zaprowadzi wyczekiwaną erę pokoju oraz dobrobytu. Namiestnik zapewne bał się, że rola wyczekiwanego przez Izraelitów Mesjasza będzie miała charakter polityczny i doprowadzi do zamieszek.
Królestwo Chrystusa zwycięża świat
Piłat pyta Jezusa co uczynił, że Żydzi wydali Go w jego ręce. Widać, że dystansuje się od tych, którzy mu Go przyprowadzili. Nie sformułowano żadnych oskarżeń, stąd Piłat dopytuje Mesjasza, dlaczego lud domaga się Jego śmierci. W odpowiedzi Jezus opowiada Namiestnikowi o swoim królestwie. To trzyczęściowa nauka, gdzie objawiana jest prawdziwa natura Jego królestwa.
O Wszechmogący nasz Królu w niebie
Królestwa Bożego możemy dostąpił stając się “dziećmi” Ojca, przez Jezusa Chrystusa. Aby wejść do niego potrzeba nam narodzić się ponownie z wody i z Ducha. Jezus wypowiada się o naturze owego Królestwa w kontekście pochodzenia.
Jezus oświadcza, że Jego królestwo nie jest “stąd”, tzn. “z tego miejsca”. To wyrażenie nie oznacza, że królestwo nie jest obecne w tym świecie lub że nie ma nic wspólnego z ziemskim wymiarem. Ci, którym dana jest łaska żyć w bliskiej relacji z Bogiem już cieszą się tymi niebiańskimi dobrami takimi jak komunia z Bogiem. Tak więc królestwo, które jest obecne w Chrystusie oraz w którym możliwy jest autentyczny, choć niedoskonały udział jako wspólnota Jego uczniów, może zaistnieć w świecie, natomiast nie pochodzi ze świata.
W moim sercu mieszka Król, a Jego flagą radość jest
Nauczyciel tłumaczy, że Jego królestwo jest z Boga, a nie ze świata. A więc skoro Bóg jest Miłością to wszystko ową miłością musi być przepojone. Gdyby owe królestwo było ziemskie, wówczas słudzy Pana biliby się, aby nie został wydany Żydom. Jezus w posłuszeństwie pełni Wolę Ojca.
Sługa Boży ks. Józef Małysiak
A więc pamiętajcie przede wszystkim o ciągłym obcowaniu z Bogiem, o pracy pełnej poświęcenia i ofiarności, o strzeżeniu cnoty anielskiej i o adorowaniu Chrystusa – Króla, tak w Najświętszym Sakramencie, jak też i we własnej duszy. Na tym przede wszystkim polega duch betański.
Pytanie Piłata czy jest królem świadczy o tym, że namiestnik myśli w kategoriach ziemskich i potwierdza swoją polityczną władzę. Jezus natomiast odpowiadając tak, jestem królem ma na myśli swoją niebiańską tożsamość. Oświadcza, że przyszedł na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Jezus zawsze mówił prawdę, natomiast nie dla wszystkich była ona łatwa do przyjęcia, a nawet dla niektórych niewygodna. Pan pełniąc Wolę Ojca, będąc wiernym Jego misji, nigdy prawdy nie przemilczał. To doprowadziło Go do śmierci na Krzyżu.
Chrystus Wodzem, Chrystus Królem
Jezus kontynuując wątek mówi, że każdy kto jest z prawdy, słucha Jego głosu. Dzięki Ojcu i Synowi człowiek zaproszony jest do Wspólnoty Kościoła. Ten, kto słucha Pana staje się Dzieckiem Bożym. W innym miejscu na kartach Ewangelii czytamy: Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym, który dom swój zbudował na skale. Tylko taki wejdzie do Królestwa Bożego. Trzeba żyć tak, jak żył Jezus tj. wiernie świadczyć o prawdzie i pełnić Wolę Ojca.
Niech żyje Chrystus Król – na zawsze w sercach naszych
Uroczystość Chrystusa Króla to szczególny dzień w Zgromadzeniu Sióstr Rodziny Betańskiej, gdyż jest to święto patronalne. Uroczystość tę ogłosił papież Pius XI w A.D. 1925. Po reformie posoborowej wspomnienie przypada na ostatnią niedzielę roku liturgicznego.
Niech żyje Chrystus Król – na zawsze w sercach naszych. Tak brzmi zawołanie, którym każdego dnia pozdrawiają się Siostry. Ojciec Założyciel ks. Józef Małysiak często podkreślał, aby każda z nas była wierna Chrystusowi – Królowi przez ubóstwo, czystość i posłuszeństwo. Pisał, że wreszcie prawdziwa miłość bliźniego, zwłaszcza Służebnicy Bożej, powinna rozciągać się na wszystkich ludzi bez wyjątku. Wszystkie dusze trzeba polecać Bogu w modlitwach, Mszach św., pracach i cierpieniach, by jak najwięcej osób było szczęśliwych i zbawionych przez naszą świętość i apostolstwo. Pamiętajmy o tym, że tylko wówczas będzie Chrystus Król panował w duszach naszych i w sercach bliźnich naszych, jeżeli miłość do tego dopomoże!
Na świecie ucisk mieć będziecie, ale ufajcie, Jam zwyciężył świat
I choć Królestwo Boże nie jest z tego świata, to pragnieniem Jezusa jest rozszerzenie Jego Królestwa już tu na ziemi. Dzięki posłuszeństwu wobec Woli Ojca Chrystus zwyciężył świat. Składa świadectwo prawdy o miłości. Królowanie Chrystusa objawia się w życiu Jego uczniów, którzy starają się wiernie Go naśladować i dawać świadectwo miłości w świecie. Duch Święty ma moc przemieniać nasze życie, tak byśmy byli wiernymi świadkami w ręku Chrystusa Króla. Starajmy się żyć tak, aby postępować jak dzieci światłości, niczym zwycięska Armia Chrystusa Króla.
xxx
Prośmy Ducha Świętego, aby wyrył w naszych sercach Bożą prawdę, miłość i pozwólmy przemieniać nasze życie, abyśmy byli narzędziami w rękach prawdziwego i jedynego Króla Wszechświata.
