Ewangelia (Mk 6, 7-13)
Rozesłanie Dwunastu
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Jezus przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch. Dał im też władzę nad duchami nieczystymi i przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie. «Ale idźcie obuci w sandały i nie wdziewajcie dwóch sukien».
I mówił do nich: «Gdy do jakiegoś domu wejdziecie, zostańcie tam, aż stamtąd wyjdziecie. Jeśli w jakimś miejscu was nie przyjmą i nie będą was słuchać, wychodząc stamtąd, strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich».
Oni więc wyszli i wzywali do nawracania się. Wyrzucali też wiele złych duchów, a wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali.
Jezus, powołując swoich uczniów, daje im konkretne wskazówki, jak mają owe powołanie realizować. Dzisiejszy fragment Ewangelii wskazuje na dwie z nich: zaufanie Opatrzności Bożej i skupienie się po prostu na głoszeniu Jezusa.
Dawcą powołania jest Bóg. Człowiek otrzymuje ten dar, niczym talent, i ma go użyć, aby Bóg był bardziej znany i chwalony.
Gdy na drodze powołania bywa trudno, warto sobie przypomnieć, że przed nami idzie Jezus – NADZIEJA naszego powołania. Taka „przypominajka” daje prawdziwą nadzieję.
