20211110_143234-min

XXXIII NIEDZIELA ZWYKŁA

XXXIII NIEDZIELA ZWYKŁA

(Mk 13,24-32)
Jezus powiedział do swoich uczniów: „W owe dni, po wielkim ucisku słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku. Gwiazdy będą padać z nieba i moce na niebie zostaną wstrząśnięte. Wówczas ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłokach z wielką mocą i chwałą. Wtedy pośle On aniołów i zbierze swoich wybranych z czterech stron świata, od krańca ziemi aż do szczytu nieba. A od drzewa figowego uczcie się przez podobieństwo. Kiedy już jego gałąź nabiera soków i wypuszcza liście, poznajecie, że blisko jest lato. Tak i wy, gdy ujrzycie, że to się dzieje, wiedzcie, że blisko jest, we drzwiach. Zaprawdę powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie. Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą. Lecz o dniu owym lub godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec”.

Dzisiejszy fragment Ewangelii to próba przypomnienia nam, że to co się składa na nasze życie, tu na ziemi, ma swój kres. Każdy z nas umrze. Skończy się ten bieg i ciągle staranie o lepsze jutro.
Życie tu na ziemi nie jest naszym celem, ale jest nim Wieczność. 
Zatem postaw sobie dziś dwa pytania:
1. Jak często myślisz o życiu wiecznym?
2. Czy masz zdrowy dystans do przeżywania swoich codziennych spraw?

Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on linkedin

Nie polegaj nigdy na sobie, lecz zawsze ufaj Panu Jezusowi i spoczywaj w Bogu.

ks. Józef Małysiak SDS

Przeżywamy dziś pierwszy czwartek miesiąca, który poświęcony jest modlitwie za kapłanów – zarówno modlitwie dziękczynnej

Dnia 23 listopada 2021 r. nasze postulantki wraz z ich mistrzynią s. Lidią w towarzystwie

Papież Franciszek życząc nam dobrego Adwentu powiedział takie słowa:  „Nasze życie staje się piękne i