Niedziela Palmowa
Niedziela Palmowa to jedno z najważniejszych wydarzeń w chrześcijańskiej tradycji, upamiętniające triumfalny wjazd Jezusa do Jerozolimy. To moment, w którym Mesjasz objawia się jako Król, ale nie w blasku władzy, lecz w pokorze i prostocie. Scena ta niesie ze sobą głębokie znaczenie teologiczne, wskazując na Boży plan zbawienia ludzkości. Wydarzenie to ukazuje kontrast między oczekiwaniami ludu a rzeczywistą misją Chrystusa, który przyszedł, aby służyć i oddać życie za innych. Poniżej przyjrzymy się bliżej temu, jak Ewangelie opisują ten doniosły moment oraz jakie przesłanie niesie on dla wierzących.
Któż na Twą górę może wstąpić, Panie?
Droga prowadząca do Jerozolimy biegła przez tereny, przez które przechodząc mijało się dwie wioski: Betfage i Betanię, które położone były po wschodniej stronie ciągnącego się z północy na południe wzniesienia, które nazywano Górą Oliwną. Od niej do Jerozolimy były już tylko 3 kilometry. Jedna z wiosek – Betania to miejscowość, w której mieszkały Maria i Marta, która była miejscem późniejszego wniebowstąpienia Jezusa. O Górze Oliwnej wspominali już prorocy w Starym Testamencie – „Wtedy Pan wyruszy do boju i będzie walczył przeciw ludom, jak niegdyś walczył w dniu bitwy. W owym dniu dotknie stopami Góry Oliwnej, która jest naprzeciw Jerozolimy od strony wschodniej, a Góra Oliwna rozstąpi się w połowie od wschodu ku zachodowi i powstanie wielka dolina. W dniu, w którym został zdradzony również wybrał się na ową górę.
Twa prawica mnie prowadzi, drogą zbawczych planów Twych
Jezus posyła dwóch spośród swoich uczniów, aby wszystko przygotowali na przybycie Mistrza. Zadanie, jakie otrzymali to przyprowadzenie osła. I to konkretnego. Wymogiem było to, że nie dosiadał go żaden człowiek. To miało wskazywać na godność Jezusa jako króla Jerozolimy. Jezus poucza również uczniów, że jeżeli otrzymają zapytanie dlaczego odwiązują oślę, mają odpowiedzieć, że Pan (kyrios) je potrzebuje.
Uczniowie znaleźli wszystko, tak jak im powiedział Jezus. Tak samo będzie kiedy Nauczyciel wyśle Piotra i Jana, aby przygotować paschę. To pokazuje, że jeżeli Bóg zleca człowiekowi jakieś zadanie, to wszystko będzie zapewnione. Boży plan zawiera wszelkie szczegóły, aby został zrealizowany cel.
Chwalcie Go, bo króluje pośród nas
Sam sposób, w jaki uczniowie się zwracają do Jezusa podkreśla, że jest królem. Tak jak Starotestamentalni Królowie przemieszczali się na mulicy, tak i Jezus jechał na ośle. Analogie również widzimy, kiedy Elizeusz namaścił Jehu na króla, wówczas dowódcy wojskowi rozesłali przed nowym władcą swoje okrycia. Podobnie i tu, uczniowie zrzucili swoje płaszcza na oślę, na którym miał usiąść Jezus, a potem gdy jechał, słali je na drodze.
W dalszej części perykopy mamy powtórzenie miejsca wydarzenia – Góry Oliwnej. Ewangelista podkreśla, że kiedy Jezus zjeżdżał na osiołku, pozdrawiali Go uczniowie i tłum. Za sprawą wszystkich cudów, jakie dokonał Mesjasz, zaczęli wielbić Boga. Krzyczeli donośnym głosem i z radością.
a Królem jesteś Ty
Lud obwołuje Jezusa królem, cytując przy tym słowa psalmu, który był rozumiany historycznie jako przedstawienie króla Izraela tj. Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie! Błogosławimy wam z domu Pańskiego. Jezus zdaje sobie sprawę, że nadchodzi ten czas i w tej chwili wszystko się wypełnia. Uczniowie ogłaszają, że przyszedł na świat potomek Dawida i ogłasza pokój w Niebie i chwałę na wysokościach.
Wśród tłumu znaleźli się również przeciwnicy Jezusa, faryzeusze, którzy wykazywali dezaprobatę wobec tego wydarzenia. Prosili Jezusa, aby zabronił swoim uczniom takich zachowań. Wcześniej Jezus prosił swoich uczniów, aby nie rozgłaszali tego, że jest Mesjaszem. Natomiast kiedy Jego czas na tej ziemi miał się wypełnić, właściwą rzeczą jest publicznie obwieszczać Jego godność.
Te zdarzenie pokazuje nam, że jak Pan wjechał wtedy do Jerozolimy, tak też i Kościół widział Go przychodzącego ciągle na nowo, w uniżeniu, pod postacią chleba i wina. Musimy pamiętać, że jesteśmy tylko pielgrzymami na tej ziemi, gdzie naszym kierunkiem powinna być wieczna Jerozolima.
Prośmy Pana, abyśmy dobrze byli przygotowani na Jego przyjście.
