II Niedziela Zwykła
W dzisiejszej Ewangelii widzimy scenę w Kanie Galilejskiej, gdzie Maryja interweniuje. Jest Ona tu ukazana jako symbol Kościoła, która kieruje do ludu Bożego wezwanie: zróbcie wszystko, cokolwiek Wam powie. Matka Boża odgrywa ważną rolę w historii zbawienia. To dzięki Niej Słowo Boże stało się ciałem, a teraz wstawia się za swoimi dziećmi.
Wino ciemne Tajemnicy, wino wiecznej obietnicy
W przytoczonym fragmencie Ewangelii dostrzegamy wydarzenie, który nie tylko posiada ziemski wymiar, ale także okazuje się tu boskie misterium. Jan Ewangelista w tej historii nic nie wspomina o pannie młodej, a jej mąż pojawia się tu zaledwie na krótko, i do tego na sam koniec. Wydarzenia z wesela kryją za sobą coś więcej, coś co nie jest widoczne na pierwszy rzut oka. Cud w Kanie Galilejskiej to początek Bożego objawienia Jezusa.
Raduj się, wesel się
Kana Galilejska, w której odbyło się trzeciego dnia wesele, to prawdopodobnie Khribet Qana, która jest położona ok. 15 km na północ od Nazaretu. Francis Martin i William M. Wright IV w komentarzu do Ewangelii sugerują, że owe przyjęcie to prorockie porównanie przymierza, które zostało zawarte pomiędzy Bogiem a Izraelem do małżeństwa. W tym obrazie Bóg jest panem młodym, a Izrael panną młodą. Boże przymierze opiera się na wierności i miłości do swojego ludu. Ten obraz również przywołuje prorok Izajasz: Bo jak młodzieniec poślubia dziewicę, tak twój Budowniczy ciebie poślubi, i jak oblubieniec weseli się z oblubienicy, tak Bóg twój tobą się rozraduje.
Matka Boża pojawia się tu jako pierwsza osoba. Jezus oraz Jego uczniowie pojawiają się tuż po Niej. U Jana Ewangelisty Maryja pojawia się zaledwie dwa razy: w Kanie Galilejskiej oraz u stóp krzyża. Nie jest to przypadkowe. To wskazuje na duchowe prawdy, które się za tym kryją. Dodatkowo św. Jan nigdy nie nazywa Matki Bożej, Maryją, ale zawsze Matką Jezusa. To wskazuje, że apostoł przypisuje Jej szerszą, symboliczną rolę. Maryja jest wzorem posłuszeństwa. Nakazuje, by zrobić wszystko, cokolwiek Jej Syn nakaże. Jest wierna Bogu i zachęca do niej również innych.
wina, wina dajcie
Matka Jezusa dostrzega problem młodych, który się pojawił: zabrakło wina. Maryja śpieszy z rozwiązaniem. Wie, że jeżeli zaniesie tę potrzebę swojemu Synowi, wówczas problem zostanie przez Niego rozwiązany. Brak wina może stać się przyczyną zawstydzenia gospodarza wesela. Jezus pozornie dystansuję się na tę prośbę swojej Matki. Uzasadnia, że nie nadeszła jeszcze Jego godzina – godzina zbawczego dzieła.
Maryja poucza sługi, aby słuchali Jej Syna i zrobili cokolwiek powie. Maryja tu jest pośredniczką pomiędzy Jezusem a członkami rodziny będącej na weselu. Najpierw wstawia się u Syna, a potem poucza sługi. To Ona zachęca ludzi, by byli posłuszni Jego słowom i robili co im nakazuje. To również widać w wielu objawieniach Maryjnych na całym świecie, gdzie kieruje do nas swoje orędzie.
Blisko, blisko, blisko Jesteś Panie mój
Kamienne stągwie, które się pojawiają w przytoczonym fragmencie, przywołują przepisy dotyczące rytualnej czystości, które zostały zawarte w Torze. Ta rytualna czystość pozwalała danej osobie być w bliskości Boga. Aby do tego doszło należało obmyć wodą samego siebie albo różne przedmioty.
Byśmy się odmienili, przez tajemnice najświętsze
Po interwencji swojej Matki, Jezus nakazuje, aby napełnić stągwie wodą, a następnie aby zaczerpnąć i zanieść trunek staroście weselnemu. Służący wykonują polecenia Syna Bożego. Jezus zamienił wodę w wino. Szacuje się, że zamienione została ilość wody pomiędzy 480 a 720 litrów. Taka ilość znacznie przekraczała to, czego można było oczekiwać na przyjęciu weselnym. To pokazuje, że Bóg daje nam o wiele więcej niż możemy oczekiwać. Jest hojny w łaski. Bóg nie kieruje się ludzkimi oczekiwaniami. Starosta weselny doszedł do wniosku, że wydarzyło się w Kanie coś nowego oraz nieoczekiwanego.
Cud w Kanie Galilejskiej jest początkiem znaków, które uczynił Jezus. Przemiana wody w wino ma na celu ukazanie, że Boże obietnice się wypełniają. Bóg odnawia swoje Przymierze z człowiekiem. Uczniowie Jezusa, widząc znaki uwierzyli w Niego.
Prośmy Pana, abyśmy dostrzegali Jego obecność w naszym życiu i abyśmy prawdziwie uwierzyli.
