XXXIII NIEDZIELA ZWYKŁA
W ostatnich wersetach Apokalipsy czytamy: Mówi Ten, który o tym świadczy “Zaiste, przyjdę niebawem”. Amen. Przyjdź, Panie Jezu! Każdy wierzący ma nadzieję na ponowne przyjście Chrystusa w chwale i w duchu woła za Oblubieńcem “Przyjdź”. We fragmencie Ewangelii na XXXIII Niedzielę Zwykłą Jezus przedstawia końcowy obraz losów kosmicznych. W ich centrum znajduje się przyjście Syna Człowieczego. Kiedy przyjdzie ten czas? Jakie to znaki się ujawnią?
Oto przyjdę niebawem, a moja zapłata jest ze mną
W dzisiejszym fragmencie Ewangelii ukazany jest apokaliptyczny obraz dziejów świata. Jezus zapowiada wielki ucisk. Przyjdą czasy niepokoju i prześladowania. Zanim objawi się chwała Boża, musi dojść do oczyszczenia. Słońce i księżyc, jako zegar kosmiczny, nie będą już spełniać swojej funkcji. Czy wówczas dojdzie do zatrzymania czasu? Będą również spadały gwiazdy i moce niebieskie zostaną wstrząśnięte.
Na końcu czasów wydarzy się to, co zdarzyło się podczas śmierci Mesjasza tj. zaćmiło się słońce w południe, a światłość świata zgasła i pogrążyła się w ciemnościach. W pismach proroków takie anomalie kosmiczne symbolizowały wstrząsające skutki Bożego sądu. I tak czytamy np. u proroka Izajasza w rozdziale 13, że nadchodzi dzień Pański, który ukarze grzeszników za ich występki. Wówczas ziemia zostanie uczyniona pustkowiem.
Przyjdź do mnie Panie, pospiesz się
W komentarzu do Ewangelii Mary Healy czytamy, że początkiem ucisków ostatecznych czasów jest śmierć Jezusa, co jest końcem Starego Przymierza i końcem wszechświata. Kluczem do odczytania całej historii jest krzyż. Wg Silvano Faustiego przyjście Mesjasza odbywa się na trzech poziomach:
I poziom – to wspomniany krzyż. Misterium Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego to pierwsze przyjście Chrystusa. Słowo stało się Ciałem i zamieszkało pośród ludzi. Bóg pokonał śmierć.
II poziom – to obecny, który jest niczym innym jak naśladowaniem Jezusa w codziennym życiu. Uczeń Pana wezwany jest do zaparcia się siebie i postępowania jak Nauczyciel. Bóg pragnie wchodzić w naszą codzienność, w każdą sferę naszego życia. Ważne jest, aby każdego dnia umierać dla sobie, by żył tylko Chrystus. I wołać za św. Pawłem: Dla mnie bowiem żyć to Chrystus, a umrzeć to zysk.
III poziom – nastąpi, gdy dopełni się już we wszystkich to, co jest już w Nim i w tych, którzy Go naśladują. Jezus, czyli Syn Człowieczy wstąpi na tron i zasiądzie po prawicy Ojca. Zło zostanie raz na zawsze pokonane i objawi się w pełni Chwała Boża.
Bym mógł Twe kroki naśladować
Naśladowcy Chrystusa to Jego wybrani, Jego uczniowie. Stanowią ludzi, którzy wykazywali się w swoim życiu wiernością, podczas niedoli. Celem każdego człowieka jest zjednoczenie z Bogiem. Do tego jest wezwany. Jezus zapowiada, że zgromadzi swoją trzódkę, która będzie razem z Nim królować w Niebie. Liczba cztery w Starym Testamencie to symbol doczesności i zmysłowości. Cztery strony świata oznaczają odległe miejsca, w które rozproszył się naród Izraelski, podczas wygnania, a z których Pan obiecał go z powrotem zgromadzić.
To na cześć i chwałę Nieba anioł, jako żywy, śpiewa!
Anioł oznacza głosiciela, posłańca. Uczniowie Jezusa również są posłańcami Boga i są wezwani do głoszenia Ewangelii, czyli Dobrej Nowiny aż po krańce świata. Odnosi się to do każdego ucznia Pana, który ma zgromadzić wokół Jezusa wszystkich wybranych.
Pan blisko jest oczekuj Go!
Figowiec to drzewo, które podlega corocznemu cyklowi wyrastania liści i rodzenia owoców, co sygnalizuje zmiany pór roku. Gdy wypuszcza liście w kwietniu, czyli w okresie Paschy, to jest to znak, że lato już się zbliża. Nauczyciel mówi, aby uczyć się od tego drzewa przez podobieństwo, co dosłownie oznacza nauczcie się przypowieści. Moment śmierci Jezusa jest momentem rozpoczęcia czegoś nowego. Mistrz chce, by Jego uczniowie rozpoznali znaki czasu. Bliskie jest nadejście Chrystusa w chwale.
Słowo Boże trwa wiecznie. Jest czymś trwalszym aniżeli wszechświat. Wszystko przemija, ma swój koniec, ale Miłość Boga jest niezmienna. Jezus w swych wypowiedziach nie wskazuje, że koniec historii nastąpi rychle, ale że wraz z Jego Męką dokona się przejście ze Starego Przymierza do Nowego Testamentu.
Werset w owym dniu lub godzinie można odnieść zarówno do bliższych, jak i bardziej odległych w czasie wydarzeń. To zarówno czas cierpienia i śmierci Chrystusa oraz Jego uczniów, ale i także czas Sądu Syna Człowieczego. W tych wydarzeniach widać związek. Ale kiedy to wszystko nastąpi wie tylko Bóg Ojciec.
Jeśli wszechświat Ciebie chwali, to i ja
Z pewnością historia stoi pod znakiem krzyża. W nim następuje zjednoczenie wszystkiego i wszystkich w Jego chwale. Gdyby człowiek znał godzinę, być może popadłby w jakiś strach. Zapewne nie przeżywałby każdej chwili życia pełniąc Wolę Bożą. Każdy dzień i każda godzina ma być naznaczona wyborami Jezusa. W każdej sekundzie życia dokonujemy wyborów. Perspektywa czasów ostatecznych ma nas nie skłaniać do strachu, a do ciągłego nawracania, przybliżania się do Pana. Zatem nie jest ważne kiedy nastąpi koniec świata. Wiemy, że ono nastąpi. I czas powrotu do Domu Ojca. Mamy oczekiwać Oblubieńca w nadziei i przeżywać nasze życie w miłości. Apokalipsa kończy się słowami: Łaska Pana Jezusa ze wszystkimi! A my wołajmy: Przyjdź, Panie Jezu!
Prośmy Pana, abyśmy z drzewa krzyża potrafili odczytywać naszą historię zbawienia. Byśmy pamiętali, że wszystko przemija, oprócz Słowa Bożego. I byśmy stali się godnymi Królowania z Jezusem w Domu Ojca.
