IV Niedziela Wielkanocna
4 Niedziela Wielkanocna obchodzona jest w Kościele jako Niedziela Dobrego Pasterza. To też szczególny dzień modlitwy o powołania kapłańskie, misyjne i zakonne. Udział w życiu Boga w Trójcy Jedynego to pastwisko, na które prowadzi nas Dobry Pasterz, czyli Jezus.
bo przyszedłeś, by mnie zbawić
Pastwisko, na które Jezus wyprowadza swoje owce to Niebo. Jezus przyszedł na świat, aby zbawić i dać życie w nadmiarze i obfitości. Zapewnia, że Ci którzy idą za nim nie zginą, ani duchowo, ani w żaden inny sposób. Dodaje również, że nikt ich nie wyrwie z Jego ręki.
Pan jest Pasterzem mym
Występuje tu analogia do roli pasterza, który roztacza opiekę nad swoimi owieczkami i chroni przed atakami wilków. Czasownik harpadzo oznacza bowiem wyrwać lub porwać i został również użyty do wilka, który właśnie porywa owce.
To właśnie dzięki łączności Jezusa z Bogiem Ojcem ma On władzę błogosławić i ochraniać swoje owce. Ojciec bowiem jest większy od wszystkich. Przyciąga wszystkich uczniów do Jezusa i daje Mu ich jako dar.
Byśmy się stali jedno z Tobą, Chrystusem i Duchem
W kolejnych wersetach Jezus dodaje, że nikt nie może wyrwać tych owiec z ręki Ojca. Z tego wynika, że władza oraz opieka, jaką Jezus sprawuje nad swoimi owcami, jest tą samą władzą, nad którą ma nad nimi Ojciec. Mesjasz podkreśla, że On oraz Ojciec stanowią jedność. Razem z Duchem Świętym są jednym i odnosi się to nie tylko do działania, ale i istnienia. To tajemnica Bożej natury.
To właśnie relacja pomiędzy Ojcem oraz Synem, jak również Duchem Świętym stanowi tajemnicę Trójcy Świętej. To ważny paradygmat wiary chrześcijańskiej. Jezus poprzez przyjęcie ludzkiego ciała stał się jednym z nas. To miłość do człowieka ponagla Go, aby każdy z nas mógł jak najściślej zjednoczyć się z Bogiem w Trójcy Jedynym.
Ocal dobry Pasterzu owce na swojej łące
Każdy z nas jest tą szczególną owieczką, za którą gotów jest podążać Jezus. On nas chroni i dba, by nikt nas nie wyrwał z Jego ręki. Właściwa relacja z Jezusem jest gwarancją osiągnięcia zbawienia, życia wiecznego.
Prośmy Pana, abyśmy z każdym dniem coraz bardziej się z Nim jednoczyli.
