Święto Świętej Rodziny
W dzisiejszej Ewangelii, w święto Świętej Rodziny, ukazana jest scena z dzieciństwa Jezusa. Św. Łukasz podkreśla w niej, że Mesjasz Jezus jest wybitną osobą, którą zapowiadali prorocy – “Spocznie na nim duch Pana, duch mądrości i rozumu”. Dzisiejsza perykopa zapowiada również przyszłe wydarzenia w życiu Jezusa: nauczanie, śmierć i zmartwychwstanie.
Im więcej Ciebie szukam, tym bardziej kocham Cię
Wydarzenie w świątyni, opisane przez Łukasza Ewangelistę, pokazują nam mądrość i pojętność Jezusa. Jego rodzice, Maryja oraz Józef to osoby, które wiernie przestrzegają prawa. Świadczy o tym pierwsze zdanie z dzisiejszej Ewangelii: “Rodzice Jego chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy.” Pascha to jedno z trzech większych świąt pielgrzymkowych. Obchodzono ją na pamiątkę wyzwolenia Izraela spod jarzma niewoli w Egipcie.
W poszukiwaniu Syna Bożego
Kiedy Jezus osiągnął 12 rok życia, całą rodziną udali się zwyczajem do Jerozolimy. Ta pielgrzymka miała stać się zapowiedzią przyszłej podróży Mesjasza do tego miasta. Tym razem już jako dorosły mężczyzna, który wraz ze swoimi uczniami będzie świętował Paschę, przed swoją śmiercią krzyżową.
Kiedy zbliżał się koniec święta, Jezus postanowił zostać w Jerozolimie, o czym nie wiedzieli Jego rodzice. Podróż z Jerozolimy do Nazaretu trwała kilka dni. Święci Rodzice uszli już dzień drogi, kiedy zorientowali się, że Jezusa nie ma w miejscy, gdzie się spodziewali. Zakładali bowiem, że ich Syn jest wśród pątników lub między krewnym czy znajomymi. Wrócili więc do Jeruzalem w poszukiwaniu Syna Bożego.
Ciebie z troską szukam
Trzy dni zajęło im znalezienie Jezusa. Liczba dni wskazuje na zmartwychwstanie, natomiast samo to wyrażenie nie przesądza o tym, gdyż pisząc o zmartwychwstaniu, Łukasz Ewangelista używa wyrażenia “na trzeci dzień”. Aczkolwiek ten element może rzeczywiście zapowiadać powstanie Jezusa z martwych. Tu też mamy ten sam czas (święto Paschy) oraz to samo miejsce (Jerozolima). W relacji dotyczącej zmartwychwstania również nie można było znaleźć Jezusa. Także wędrówka dwóch osób tj. Maryi i Józefa, najpierw wychodzących z Jerozolimy, może przypominać podróż dwóch uczniów idących do Emmaus.
Wreszcie Jezus zostaje odnaleziony w świątyni, tj. miejscu, gdzie św. Łukasz rozpoczyna i kończy narrację dwóch pierwszych swoich rozdziałów Ewangelii. Młody chłopiec siedzi pomiędzy nauczycielami i przysłuchuje się im, zadaje im pytania, a bystrość Jego umysłu i słuchaczy zdumiewa słuchaczy. Widać tu, że Jezus sam jest nauczycielem. Scena ta stanowi zapowiedź działalności nauczycielskiej Syna Bożego.
Boże mój, Boże, szukam Ciebie…
Nie tylko słuchacze byli zdumieni odpowiedziami Jezusa, ale również Maryja oraz Józef. Doświadczenie to było bardzo bolesne dla rodziców. Matka Boża pytała: Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie. Jezus natomiast odpowiedział pytaniem na pytanie: Czemuście mnie szukali?. Ten sam grecki czasownik szukać pojawia się również w pytaniu skierowanym do kobiet, które po zmartwychwstaniu przychodzą do pustego grobu “Dlaczego szukacie żyjących wśród umarłych?”. Jezus odpowiada: Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca. Czasownik “powinienem” (dei), który używa Łukasz Ewangelista, ukazuje nakaz Boży, który Jezus musi czynić, aby pełnić Wolę Bożą. Posłuszeństwo planom Boga Ojca jest tym, co dla Syna Człowieczego stanowi priorytet.
Abym bardziej szukał Ciebie…
Opiekunowie Jezusa nie zrozumieli Jego odpowiedzi. Tak też będzie z uczniami, którzy przebywając z Nim, widząc czego dokonywał oraz słuchając Jego nauk, nie pojmowali Jego słów. Po tej scenie młody chłopiec, wraca ze swoimi rodzicami do Nazaretu, gdzie jest poddany swoim rodzicom. Matka Boża chowała wiernie wszystkie te sprawy w swoim sercu, starając się je lepiej zrozumieć. Tak też czyniła po narodzinach w Betlejem po przybyciu do szopy pasterzy.
W dzisiejszej Ewangelii Jezus został ukazany jako ktoś, kto jest obdarzony szczególną mądrością i łaską Bożą. W miejscu, gdzie się wychowuje, rośnie i dojrzewa. Kolejne lata upływać Mu będą w milczeniu i ukryciu, w uległości oraz pracy.
Maryja zgubiła swojego syna na trzy dni. Nam również zdarza się zagubić Boga, czy siebie samych. Jezus wskazuje, że Ojca możemy znaleźć w świątyni własnego serca. Postawa pełna pokory i uległości wobec planów Bożych będzie powodowała, że będziemy czynili postępy w mądrości.
Prośby Pana, byśmy, gdy się zagubimy odnaleźć Go. Abyśmy jak Maryja, zachowywali wydarzenia z naszego życia, starając się lepiej zrozumieć Boże plany względem nas. Amen.
