IV NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

(J 3,14-21)
Jezus powiedział do Nikodema: „Jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne. Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego. A sąd polega na tym, że światło przyszło na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki. Każdy bowiem, kto się dopuszcza nieprawości, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby nie potępiono jego uczynków. Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki są dokonane w Bogu”. 

Jak często uświadamiasz sobie, że Bóg Cię kocha? ZADANIE NA DZIŚ – spójrz w lustro i na głos wypowiedz poniższe zdanie:

Bóg tak mocno mnie kocha, że postanowił poświęcić swojego Syna, bym ja mógł żyć w pełni.

 Jeśli potrzebujesz, to powtórz je kilka razy. Przeżyj dzisiejszą niedzielę w duchu wdzięczności Bogu za Jego wielkie dary dane Tobie zupełnie za darmo z miłości.