2nwp

II NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

II NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

(Mk 9,2-10)
Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i zaprowadził ich samych osobno na górę wysoką. Tam przemienił się wobec nich. Jego odzienie stało się lśniąco białe tak, jak żaden wytwórca sukna na ziemi wybielić nie zdoła. I ukazał się im Eliasz z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: „Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy; postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza”. Nie wiedział bowiem, co należy mówić, tak byli przestraszeni. I zjawił się obłok, osłaniający ich, a z obłoku odezwał się głos: „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie”. I zaraz potem, gdy się rozejrzeli, nikogo już nie widzieli przy sobie, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, przykazał im, aby nikomu nie rozpowiadali o tym, co widzieli, zanim Syn Człowieczy nie powstanie z martwych. Zachowali to polecenie, rozprawiając tylko między sobą, co znaczy powstać z martwych.

W dzisiejszej Ewangelii Jezus zabiera najbliższych przyjaciół – Piotra, Jakuba i Jana na Górę Tabor po to, by wobec nich się przemienić. Jezus wybiera osoby, wobec których odsłoni swoje wnętrze.Z radości Góry Tabor zaprowadzi ich do cierpienia Góry Golgoty. Najpierw napełnia ich nadzieją, by mogli znieść ból nadchodzących wydarzeń.

Czy podejmiesz trud wędrówki z Jezusem?

Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on linkedin

Nie polegaj nigdy na sobie, lecz zawsze ufaj Panu Jezusowi i spoczywaj w Bogu.

ks. Józef Małysiak SDS

Przeżywamy dziś pierwszy czwartek miesiąca, który poświęcony jest modlitwie za kapłanów – zarówno modlitwie dziękczynnej

Dnia 23 listopada 2021 r. nasze postulantki wraz z ich mistrzynią s. Lidią w towarzystwie

Papież Franciszek życząc nam dobrego Adwentu powiedział takie słowa:  „Nasze życie staje się piękne i