2nwp

II NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter

II NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU

(Mk 9,2-10)
Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i zaprowadził ich samych osobno na górę wysoką. Tam przemienił się wobec nich. Jego odzienie stało się lśniąco białe tak, jak żaden wytwórca sukna na ziemi wybielić nie zdoła. I ukazał się im Eliasz z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: „Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy; postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza”. Nie wiedział bowiem, co należy mówić, tak byli przestraszeni. I zjawił się obłok, osłaniający ich, a z obłoku odezwał się głos: „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie”. I zaraz potem, gdy się rozejrzeli, nikogo już nie widzieli przy sobie, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, przykazał im, aby nikomu nie rozpowiadali o tym, co widzieli, zanim Syn Człowieczy nie powstanie z martwych. Zachowali to polecenie, rozprawiając tylko między sobą, co znaczy powstać z martwych.

W dzisiejszej Ewangelii Jezus zabiera najbliższych przyjaciół – Piotra, Jakuba i Jana na Górę Tabor po to, by wobec nich się przemienić. Jezus wybiera osoby, wobec których odsłoni swoje wnętrze.Z radości Góry Tabor zaprowadzi ich do cierpienia Góry Golgoty. Najpierw napełnia ich nadzieją, by mogli znieść ból nadchodzących wydarzeń.

Czy podejmiesz trud wędrówki z Jezusem?

Nie polegaj nigdy na sobie, lecz zawsze ufaj Panu Jezusowi i spoczywaj w Bogu.

ks. Józef Małysiak SDS

W sobotę 14 maja, wspólnota ojców Jezuitów z gdyńskiej infirmerii, wśród których posługują s. Patrycja

14 maja dziecięca schola „Ave” z parafii Świętej Rodziny w Lublinie udała się do Bukowej

Ewangelia (J 13, 31-33a. 34-35) Przykazanie nowe daję wam Słowa Ewangelii według Świętego Jana Po