Rozpoczął się czas wakacyjny, który służy wypoczynkowi. Warto zadbać, aby był to wypoczynek z Bogiem i nie zapominać o modlitwie, także tej w intencji kapłanów. Pierwszy czwartek miesiąca jest do tego dobrą okazją, więc zapraszamy do naszych comiesięcznych rozważań.
Kapłan adorujący
Piątek, 16 września 2011 г.
+ Adoruj Mnie, a cała reszta będzie ci przydana. Szukaj Mojego Oblicza i przebywaj blisko Mojego Serca. Oto cel twojego życia: nie tyle dążyć do tego, by pisać czy publikować, przemawiać do ludzi czy też obracać się w towarzystwie możnych i bogatych, lecz wybierać ciszę, uniżenie, by wejść w Moje ukrycie, w Moją eucharystyczną pokorę.
Tam pozostanie ci tylko miłowanie Mnie: miłowanie Mnie za tych, którzy Mnie nie miłują szczególnie za Moich biednych kapłanów, zaślepionych atrakcyjnością świata i oszustwami złego. Adorowanie Mnie, wynagradzając za tych, którzy uczynili sobie fałszywych bożków, oraz pokładanie nadziei tylko i wyłącznie we Mnie, by zadośćuczynić za tych, którzy ufają swoim własnym siłom.
Oddawaj Mi chwałę w imieniu tych, którzy nigdy nie oddają Mi chwały, składaj dziękczynienie w imieniu tych, którzy nigdy Mi nie dziękują. Czuwaj z wiarą przed Sakramentem Mojej Miłości aż do czasu gdy opadnie zasłona i gdy wezwę cię do wiecznego przebywania ze Mną twarzą w twarz.(…)
„In sinu Jesu. Kiedy Serce mówi do serca” mnich benedyktyński
Adoracja eucharystyczna jest ważnym elementem życia chrześcijańskiego, a zwłaszcza życia kapłanów. W czasie adoracji patrzymy bezpośrednio w Najświętsze Oblicze Jezusa, który odwzajemnia z miłością nasze spojrzenie. Przebywając razem z Nim otwieramy się na tę miłość i pozwalamy, aby przemieniał nas i upodabniał do siebie. Kapłan poprzez namaszczone dłonie staje się jednością z Chrystusem, więc gdy nie upodabnia się do Chrystusa traci samego siebie.
Eucharystia i kapłaństwo są ze sobą nierozerwalnie złączone. Niemożliwym jest umiłować Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie bez umiłowania kapłaństwa i odwrotnie. Dlatego właśnie adoracja jest niezbędna w życiu każdego kapłana i każdego z nas- otwiera nas na miłość i tą miłością nas napełnia. Ona nadaje sens naszym działaniom.
Jezu, Boże nasz i Zbawicielu, poślij do nas i do całego ludu swojego prawdziwie świętych kapłanów, którzy by serca swoje mieli podobne do Twojego, a płonąc miłością niczego w swym powołaniu nie szukali, jak tylko większej chwały Twojej i zbawienia ludzi. Czuwaj nad nimi na każdym miejscu i strzeż ich od wszelkich niebezpieczeństw, które mogą zagrażać ich cnocie i osłabiać w nich miłość powołania kapłańskiego. Żyj w nich jako swoich zastępcach i upodabniaj ich do siebie tak doskonale, abyśmy widzieli w nich Ciebie i Twoją miłość do nas. AMEN.
