Jezus wzywa nas do czuwania w słowach:" Niech będą przepasane biodra wasze i pochodnie gorejące w rękach waszych, a wy podobni ludziom, czekającym na Pana swego" Łk 12,35-36 A tych, którzy czuwają i są gotowi, wychwala mówiąc: "Błogosławieni owi słudzy, których przyszedłszy Pan, znajdzie czuwających" Łk 12,37 Czuwanie to odnosi się nie tylko do gotowości na spotkanie Pana w godzinę śmierci i na sądzie, lecz także do unikania grzechów i trwania w łasce uświęcającej, do zwyciężania wszelkich pokus, do troszczenia się o zbawienie i uświęcenie własnej duszy. To też biada duszy nie czuwającej! Człowiek, który czuwa nad sobą, zwycięży najcięższą nawet pokusę i da sobie radę w najcięższych chwilach życia. Człowiek nieczuwający natomiast ulegnie lada pokusie i załamie się nawet wśród małej przeciwności. Dlatego czuwać musimy wszyscy, czuwać zawsze i wszędzie, czuwać w dzień i w nocy, czuwać przez całe życie, aż do samej śmierci!
Cytaty pochodzą z książki pt. "Rozmyślania Sługi Bożego ks. Józefa Małysiak SDS
