Nasze siostry w ostatnim czasie brały udział w zbiorze jabłek w sadzie. Wspólna praca to też czas umocnienia, jednoczenia i radości, a także oddawania Bogu tego, co się Jemu należy.
Jak mawiała św. Faustyna ” O życie szare i monotonne, ile w tobie skarbów. Żadna godzina nie jest podobna do siebie, a więc szarzyzna i monotonia znikają, kiedy patrzę na wszystko okiem wiary. Łaska, która jest dla mnie w tej godzinie, nie powtórzy się w godzinie drugiej. Będzie mi dana w godzinie drugiej, ale już nie ta sama.”
Więc i zbiory jabłek kryją w sobie nie tylko coś z „szarzyzny codzienności”, lecz i skrawki wieczności.
