11.04

DRUGA NIEDZIELA WIELKANOCY – MIŁOSIERDZIA BOŻEGO

DRUGA NIEDZIELA WIELKANOCY – MIŁOSIERDZIA BOŻEGO

(J 20,19-31)
Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: „Pokój wam!” A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzekł do nich: „Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane”. Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: „Widzieliśmy Pana!” Ale on rzekł do nich: „Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę”. A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i rzekł: „Pokój wam!” Następnie rzekł do Tomasza: „Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym”. Tomasz w odpowiedzi rzekł do Niego: „Pan mój i Bóg mój!” Powiedział mu Jezus: „Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli”. I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej księdze, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego.

Gdy Jezus przychodzi do zalęknionych Apostołów, pokazuje im przebite ręce i nogi, by przekonać ich, że to naprawdę On.
Zobacz, że rany są znakiem rozpoznawczym Jezusa. Rany nie zniknęły po Zmartwychwstaniu. Dlaczego?
Może po to, byśmy mogli nasze zranienia umieszczać w Jego ranach?
Odczytuj swoje rany zawsze wpatrując się w rany Jezusa. I zanurzaj je w Jego Miłosierdziu.

Share on facebook
Share on whatsapp
Share on email
Share on twitter
Share on linkedin

Nie polegaj nigdy na sobie, lecz zawsze ufaj Panu Jezusowi i spoczywaj w Bogu.

ks. Józef Małysiak SDS

XXIX NIEDZIELA ZWYKŁA

(Mk 10, 35-45)Jakub i Jan, synowie Zebedeusza, podeszli do Jezusa i rzekli: „Nauczycielu, pragniemy, żebyś

Nasze siostry w różny sposób angażują się w działalność apostolską przy parafiach, w których posługują

XXVIII NIEDZIELA ZWYKŁA

(Mk 10, 17-30)Gdy Jezus wybierał się w drogę, przybiegł pewien człowiek i upadłszy przed Nim